Po zakończeniu wojny pozostała na emigracji w Wielkiej Brytanii. W 1949 przystąpiła do założonej wówczas przez gen. Władysława Andersa Stowarzyszenia byłych Sowieckich Więźniów Politycznych, pełniąc funkcję sekretarza rady. Podjęła działalność dramatopisarską, tworząc utwory sceniczne. Poza tym również występowała na scenie jako aktorka (wcieliła się w rolę Eugenii w dramacie Tango Sławomira Mrożka, wystawionym pod koniec 1965 w teatrze w Ognisku Polskim w Londynie w reżyserii Leopolda Kielanowskiego). Publikowała w londyńskim tygodniku „Wiadomości”, „Biuletynie” Koła Lwowian we Lwowie. W 1959 została współpracowniczką czasopism „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza” oraz „Tygodnik Polski”, podpisując się jako „Siostra Anna”. W 1961 współtworzyła założone wówczas pismo „Głos Kobiet” (do 1971). Należała do londyńskich oddziałów ZASP i PEN Clubu. Od 1968 do 1974 pełniła funkcję prezesa Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Jako pisarka i dziennikarka była popularna w polskim środowisku emigracyjnym.