Z dniem 1 sierpnia 1929 roku został powołany ze stanu nieczynnego z równoczesnym przeniesieniem z kadry oficerów kawalerii do 14 puł. W marcu 1931 roku został przeniesiony do Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko referenta personalnego. Z dniem 1 października 1931 roku został przeniesiony do Biura Personalnego MSWojsk. 17 grudnia tego roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 roku i 10. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Z dniem 1 marca 1932 roku został przeniesiony do korpusu oficerów kontrolerów z równoczesnym przeniesieniem z Biura Personalnego MSWojsk. do Korpusu Kontrolerów. Z dniem 1 grudnia 1934 roku został przydzielony do Ministerstwa Poczt i Telegrafów na sześciomiesięczną praktykę. Z dniem 31 maja 1935 roku został przeniesiony do rezerwy z jednoczesnym przeniesieniem w rezerwie do korpusu oficerów kawalerii z przynależnością ewidencyjną do Oficerskiej Kary Okręgowej Nr I.
Po zakończeniu II wojny światowej po raz drugi przybył do Chile. Po grudniu 1950 pełnił obowiązki prezesa zarządu Zjednoczenia Polaków w Chile. 19 kwietnia 1952 został wybrany na członka zarządu tej organizacji. W 1957 roku został mianowany podpułkownikiem w korpusie oficerów kawalerii. Zmarł 14 kwietnia 1975 w Santiago.
Miał córkę Karmelę Wandę (ur.