Franciszek Antoni Woelke (ur. 13 lipca 1788 w Braniewie, zm. 13 stycznia 1862 w Kielcach) – językoznawca, filolog klasyczny, profesor Uniwersytetu Warszawskiego w dobie Królestwa Polskiego (kongresowego), twórca m.in. Słownika łacińsko-grecko-polskiego.
Życiorys Franciszek Woelke urodził się w Braniewie w Prusach Wschodnich w rodzinie kupca Antoniego i Katarzyny z domu Frietz. W rodzinnym Braniewie ukończył, dzięki opiece stryja, kanonika warmińskiego ks. Michała Woelkego, w 1806 roku Liceum Hosianum. Następnie naukę pobierał w szkole pijarów w Warszawie, a od 1808 roku pracował już w konwikcie pijarów w Warszawie jako nauczyciel języków starożytnych, języka francuskiego i niemieckiego. W 1814 roku Woelke został pierwszym profesorem w Szkole Departamentowej w Sejnach. W 1816 wysłano go na koszt rządu na dalsze studia za granicę. Studiował filologię klasyczną w Berlinie, następnie w Getyndze. Po powrocie z zagranicy mianowany został profesorem literatury starożytnej w wojewódzkiej szkole w Lublinie. Ponieważ w Warszawie były lepsze warunki do pracy naukowej, czynił zabiegi o przeniesie się tamże. W 1823 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym filologii klasycznej Uniwersytetu Warszawskiego.