Po upadku Republiki przedostał się do Francji, gdzie został internowany w La Rochelle.
Po wybuchu II wojny światowej przeniesiony do obozu w Libourne. W 1940 uciekł do Marsylii. W Chanac stworzył z byłych żołnierzy Brygad Międzynarodowych organizację ruchu oporu, która podporządkowała się konserwatywnej organizacji La Résistance Combat. Przyjmuje w tym czasie pseudonim "Monsieur Schumann" (pol. "Pan Schumann") i obejmuje dowództwo nad maquis de Bonnecombe. Wiosną 1942 nawiązał kontakt z Francuską Partią Komunistyczną i jej zbrojnym ramieniem – Wolnymi Strzelcami i Partyzantami Francuskimi. Przyjęty w skład Wolnych Strzelców i Partyzantów – Imigranckiej Siły Roboczej (odłam FTP złożony z obcokrajowców) pozostając na poprzednim stanowisku. Na początku 1944 zostaje oficerem politycznym maquis "Montaigne".