Lata 1940–1945 W marcu 1940 roku rodzinę Nowackich wysiedlono do Janowca nad Wisłą. W czerwcu 1942 roku Halina Nowacka wyszła za mąż za Stanisława Durnasia, lekarza weterynarii i swojego pierwszego uczniaWłodzimierz A. Gibasiewicz: Lekarze weterynarii ofiary II wojny światowej. Wyd. Bellona Warszawa 2011, s. 119-120. . Mieli syna Marka. Mąż uczestniczył w Ruchu Oporu Armii Krajowej, za co został rozstrzelany w czerwcu 1944 roku (wraz z grupą czterdziestu więźniów). Halina Durasiowa z dzieckiem i rodzicami przeniosła się do Karczmisk. Przed wrześniem 1944 roku (zob. kalendarium II wojny światowej) wyjechała do Lublina. Przez niecały rok była nauczycielką fortepianu w Państwowym Instytucie Muzycznym im. St. Moniuszki, powołanym przez Ministra Kultury i Sztuki PKWN, Wincentego Rzymowskiego (uczelni nawiązującej nazwą do przedwojennego Instytutu Muzycznego, założonego przez Lubelskie Towarzystwo Muzyczne).
Lata 1945–2005 H. Nowacka-Durnaś przyjechała do Szczecina 19 sierpnia 1945 roku. Wkrótce rozpoczęła pracę nauczyciela śpiewu i muzyki w Państwowym Gimnazjum i Liceum Janiny Szczerskiej.