mały|upright=1.115|Stempel awersu fałszerstwa dukata Aleksandra Jagiellończyka – Muzeum Narodowe w Krakowie
Czerwony złoty Aleksandra Jagiellończyka – złota moneta bita w czasie panowania Aleksandra Jagiellończyka, która nie zachowała się do XXI w. Została wybita najprawdopodobniej w 1503 r. i zaginęła jeszcze w XVIII w.
Moneta w łacińskich źródłach określana była niekiedy mianem: florenusa, nigdy natomiast – dukata jak czasami czynione to jest w XX i XXI w. literaturze numizmatycznej.
Istnienie złotej monety Aleksandra Jagiellończyka potwierdzają przekazy historyczne:
legacje królewskie z 1503 r. testament Macieja Miechowity z 1514 r. testament Kromera z 1577 r. testament Kőhlera z 1759 r.
W oparciu na źródłach i analizie porównawczej została przeprowadzona „rekonstrukcja” monety. Wg niej na awersie znajdowała się pięciopolowa, ukoronowana tarcza herbowa (Belka, Pogoń, Orzeł, Lew oraz Orzeł Prus Królewskich), dookoła otoczona legendą: „ALEXAND D G R POLONIAE”. Na rewersie umieszczono postać św. Stanisława z Piotrowinem, a także napis: „S STANISLAVS EPS.”.