Często we wzorze na opistosomie występuje podwójny rząd jasnych, ukośnych znaków na szarym tle. U typowych przedstawicieli kądziołki rozmieszczone są w pojedynczym poprzecznym rzędzie, a stożeczek jest parzysty.
Nogogłaszczki samców często oprócz apofizy retrolateralnej na goleniu, mają także wyrostek na rzepce w postaci haczyka. W aparacie kopulacyjnym embolus jest cienki, a apofyza medialna zredukowana. Samice mają płaską płytkę płciową o prostej budowie i zwykle silnie poskręcane przewody wprowadzające.
Występowanie i biologia thumb|Cicurina cicur thumb|Antistea elegans Rodzina, w tym jej podrodzina nominatywna, są kosmopolityczne. Cybaeolinae są endemitami południowej Ameryki Południowej, a grupa Cicurina ograniczona jest w swym zasięgu do Holarktyki. W Polsce, licząc według klasyfikacji po rewizji Wheelera i in. z 2017, stwierdzono 11 gatunków (zobacz: Hahniidae Polski).
Większość Hahniidae buduje delikatne sieci łowne w pobliżu powierzchni gruntu i preferuje środowiska leśne. W grupie Cicurinia znaleźć można formy myrmekofilne i troglofilne.