Jego prochy zostały sprowadzone do Polski 26 października 1947 i pochowane na cmentarzu parafialnym w Mielcu.
28 marca 1973 roku dla upamiętnienia Leona Lachnita jednej z ulic w Mielcu nadano nazwę Lachnita(Uchwała rady miasta Nr. 84/XLIII/95/73). Spis ulic miasta Mielca, Załącznik do Uchwały Nr IX/76/03 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 23 października 2003r..
Życie prywatne Był żonaty z Marią Chmielowską. Mieli troje dzieci: Wiesław Jan (ur. 1922), Maria (ur. 1925) i Tytus (ur. 1927), Wiesław Jan Lachnit ps. „Kulski” członek ZWZ AK, podczas nieudanej akcji uwolnienia z więzienia cichociemnego Stanisława Sołtysa został ranny i pojmany, zmarł w celi Gestapo w Rzeszowie, córka – Lachnit Ewa ps. „Marysia”, łączniczka ZWZ AK, od 1945 członek WiN, za działalność w WiN została skazana przez sąd PRL, spędziła 5 lat w więzieniu, syn – Tytus, zawodnik klubu sportowego Stal Mielec (1945–1950), wieloletni działacz PZPR, sekretarz Komitetu Uczelnianego PZPR Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie (1957), I sekretarz Komitetu Dzielnicowego Zwierzyniec w Krakowie (1958–1959), Kierownik Wydziału Ekonomicznego Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie (1964–1968).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 19 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne