Aby nie dopuścić do połączenia tego zgrupowania białych ze zgrupowaniem nad Dniestrem, dowództwo 14 Armii poleciło Dywizji Łotewskiej oraz 45 dywizji strzeleckiej uderzyć na Rybnicę i Rozdielną, natomiast przed 41 dywizją, do której dołączono brygadę kawalerii Grigorija Kotowskiego (podporządkowaną 45 dywizji) postawiono zadanie zdobycia samej Odessy.
Ewakuacja białych i walki w Odessie mały|Port w Odessie, widok z 1917 r. Przewidując, że obrona Odessy będzie niemożliwa, gen. Szylling podjął decyzję o pospiesznej ewakuacji drogą morską. Rozkaz o ewakuacji wydał 4 lutego, równocześnie oddając dowództwo wojsk w mieście w ręce płk. Stessela. Okręty białej Floty Czarnomorskiej nie mogły jednak zostać do niej użyte, gdyż brakowało im węgla, by odpłynąć do SewastopolaP. Kenez, Red Advance..., s. 237.. Brytyjczycy, których okręty znajdowały się w odeskim porcie, udostępnili Siłom Zbrojnym Południa Rosji zbyt mało miejsc na statkach, aby wyjechać mogli wszyscy żołnierze pod komendą Szyllinga. Podczas gdy sam generał ze swoimi bezpośrednimi podkomendnymi ewakuował się na Krym, oddziały pod dowództwem gen. Bredowa (dawne wojska białego obwodu kijowskiego), odcięte nad Dniestrem od głównych sił w Odessie, odeszły drogą lądową w kierunku Tyraspola, a stamtąd do Besarabii znajdującej się pod kontrolą Rumunii.