thumb|240px|Biała Dama thumb|240px|Biała Dama Biała Dama z Brandbergu (ang. The White Lady, niem. Weiße Dame) – malowidło naskalne w masywie Brandberg w zachodniej Namibii, odkryte przez niemieckiego geologa Reinharda Maacka w 1918 roku.
Opis Malowidło znajduje się w jednej z grot wąwozu Tsisab w masywie Brandberg w zachodniej Namibii. Przedstawia postać namalowaną przy użyciu białego barwnika pośród innych postaci i zwierząt. W rejonie góry odkryto ponad 43 tys. prehistorycznych malowideł w 900 różnych miejscach.
Malowidło zostało odkryte 4 stycznia 1918 roku przez niemieckiego geologa Reinharda Maacka (1892–1969), który w 1917 roku prowadził wyprawę badawczą w celu pomiaru masywu Brandberg i natrafił na niszę z rysunkami. Maack sporządził ich pobieżne szkice, które zostały opublikowane w 1930 roku. O malowidłach usłyszał niemiecki etnolog Leo Wiktor Frobenius (1873–1938), który w 1929 roku wysłał w ramach IX Niemieckiej Ekspedycji Do Afryki Marię Weyersberg (1886–1987), by przeprowadziła dokumentację odkryć. Kopie malowideł jej autorstwa trafiły do archiwum sztuki naskalnej Instytutu im. Frobeniusa, a szkic białej postaci został pokazany na wystawie w Museum of Modern Art w Nowym Jorku w 1937 roku.