Kamienica Stanisława i Kazimiery Kacperskich – zabytkowa kamienica w Warszawie przy placu Unii Lubelskiej u zbiegu ulic Marszałkowskiej i Polnej, w dzielnicy Śródmieście.
Historia thumb|left|Kaminica Kasperskich (po prawej) pod koniec lat 30. XX wieku Kamienica wybudowana została w latach 1911–1913 dla Stanisława Kowalskiego, kupca z prowincji, który postanowił ulokować kapitał w nieruchomości. Nazwisko architekta nie jest jednak znane. W momencie oddania do użytku w 1914, dziewięciokondygnacyjna budowla była jednym z dwóch najwyższych domów mieszkalnych w Warszawie (obok kamienicy na Mariensztacie przy ulicy Nowy Zjazd 7).
Dom był zwyczajowo nazwany „żelazkiem” ze względu na swój trapezowy kształt i budził porównania do nowojorskiego Flatiron Building. Oryginalnie znajdowały się w nim trzy- i czteropokojowe mieszkania, a także kawalerki. Był to budynek bardzo nowoczesny jak na tamte czasy, posiadający centralne ogrzewanie, elektryczność, centralne odkurzacze, spiżarnie, kuchnie gazowe, trzy windy i schody wyłożone marmurem. W centralnej części kamienicy znajduje się wąskie tzw.