W kulturach języka standardowego homogeniczność języka bywa częścią oficjalnej polityki językowej, a samemu pojęciu poprawności językowej przypisuje się status wartości narodowej. Podważanie tej ideologii lub tradycyjnych autorytetów może być odbierane jako zagrożenie dla tożsamości narodowej lub jako przejaw „językowego anarchizmu”. Niekiedy wskazuje się na potrzebę kultywacji norm językowych w związku z przeciwdziałaniem barierom komunikacyjnym. Dla ideologii języka standardowego typowe jest przekonanie, że jakość języka właśnie ulega pogorszeniu, co rodzi potrzebę jego ochrony przed nieuchronną degradacją, przy wsparciu odpowiednich autorytetów.
Założenia Językoznawca James Milroy wyróżnił cztery składniki ideologii języka standardowego: koncepcja poprawności językowej; przypisywanie znaczenia autorytetom językowym; przypisywanie znaczenia prestiżowi; koncepcja prawowitości standardu.