Marian Zając (ur. 23 maja 1920 w Czarnym DunajcuBogusław Szwedo Na bieżni i w okopach. Sportowcy odznaczeni Orderem Wojennym Virtuti Militari 1914-1921 1939-1945, wyd. IPN, Rzeszów 2011, s. 286-287 lub w JaworznieWojciech Szatkowski Od Marusarza do Małysza. Polscy skoczkowie 1924-2003, wyd. Fall, Kraków – Zakopane 2004, s. 331-334, zm. 16 kwietnia 1945 nad Oceanem Atlantyckim) – polski narciarz, mistrz Polski w narciarstwie alpejskim, lotnik, porucznik nawigator w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Karola i Marii, z d. Łaś, uczniem Gimnazjum im. Oswalda Balzera w Zakopanem. W czasie nauki szkolnej został zawodnikiem Harcerskiego Klubu Narciarskiego. Na międzynarodowych mistrzostwach Polski w narciarstwie alpejskim w 1938 zajął 3. miejsce w slalomie (jako najlepszy z Polaków), 3. miejsce w zjeździe (jako drugi z Polaków, drugie miejsce zajął jego brat, Karol Zając) i 2. miejsce w kombinacji alpejskiej (jako najlepszy z Polaków)Andrzej Więcek, Zbigniew Łojewski, Henryk Kurzyński, Adam Parczewski, Maciej Rychwalski, Janusz Waśko Mistrzostwa Polski w narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013, wyd. Nowy Sącz-Warszawa-Zamość 2014, s. 128-129Przegląd Sportowy z 7.02.1938, s.