Zjazd Lubelski zakończył się 29 września i jego uchwały zostały podpisane w obecności prymasa Stanisława Szembeka m.in. przez Mrozowickiego. 14 września 1705 roku pełnił ponownie funkcję marszałka sejmiku elekcyjnego ziemi halickiej i został wybrany na deputata na Trybunał KoronnyAkta grodzkie i ziemskie, t. XXV, s. 71–72.. W 1710 roku został wybrany na posła sejmiku wiszeńskiego do hetmanów koronnych. W tymże roku wziął udział z ziemią lwowską w Generalnej Konfederacji Sandomierskiej, która była de facto Sejmem Nadzwyczajnym, pod laską marszałka Stanisława Denhoffa, hetmana polnego litewskiego. Powyższy sejm zwołany już po klęsce połtawskiej Szwedów, ale jeszcze w bardzo niepewnej sytuacji w kraju, formalnie restutuował króla Augusta III Mocnego w Rzeczypospolitej pod naciskiem rosyjskim i ratyfikował pokój moskiewski z 1686 roku. Mrozowicki zaliczał się wówczas do mniej radykalnych stronników Stanisława Leszczyńskiego, którzy bardzo ostro piętnowali ekscesy wojsk auksyliarnych, zwłaszcza rosyjskich, „suplikując o ewakuację onej Moskwy”. Zarówno Mrozowicki, jak i inni posłowie ruscy na tym sejmie byli skłonni zgodzić się na większe podatki na aukcję wojska do wielkiej wówczas liczby czterdziestu tysięcy żołnierzy, stawiali jednak warunek późniejszego stałego ich finansowania z dochodów królewszczyznVolumina Legum / wyd.