Ojnone (gr. , Oinṓnē, łac. Oenone; od gr. , oînos – 'wino') – w mitologii greckiej frygijska nimfa, córka boga rzeki Kebren, pierwsza żona Parysa. Urażona zdradą odmówiła uleczenia śmiertelnie rannego męża, który przybył w góry Ida we Frygii szukać u niej pomocy. Dręczona wyrzutami sumienia wyruszyła za Parysem do Troi. Nie zastała go jednak przy życiu i z rozpaczy popełniła samobójstwo.
Ojnone była córką bóstwa rzeki Kebrenu. Pierwszym jej kochankiem został Apollo, który obiecał obdarzyć ją znajomością zielarstwa za możliwość odebrania jej dziewictwa.
Poznała później księcia trojańskiego Parysa, przebywającego w młodości z dala od rodzinnego Ilionu. Zakochali się w sobie i wzięli ślub. Z ich związku narodził się syn, któremu dano na imię Korytos. Małżeństwu nie dane było jednak szczęście. Parysa wezwano, aby został sędzią konkursu piękności, w którym brały udział trzy boginie, Hera, Atena i Afrodyta. Każda z nich złożyła mu propozycję łapówki, w tym Afrodyta miłość najpiękniejszej kobiety świata, Heleny. Parys wzgardził wobec tego swoją żoną i zapragnął Heleny. Ojnone potrafiła jako nimfa przewidzieć przyszłość. Próbowała więc zmienić decyzję męża, który był jednak nieprzejednany.