mały|Krotoscy należeli do bardzo starego rodu Leszczyców. Krotoscy herbu Leszczyc – polska rodzina szlachecka wywodząca się z Wielkopolski, której nazwisko wzięło się od nazwy miasta Krotoszyn będącego ich główną siedzibą rodową.
Żyjący na przełomie XIV i XV wieku Wierzbięta posiadał liczne dobra na południu Wielkopolski skupione wokół wsi Krotoszyn, dla której uzyskał przywilej lokacyjny od króla Władysława Jagiełły. Od tego momentu kolejni członkowie rodziny dziedziczyli na nowo lokowanym mieście Krotoszyn oraz starej wsi o tej samej nazwie, lecz odtąd nazywanej Starym Krotoszynem. Przez kolejne dekady Krotoscy pomnażali majątek wykupując kolejne dobra ziemskie oraz wchodząc w przemyślane związki małżeńskie, a także pełnili szereg funkcji publicznych przynoszących duże korzyści. Rodzina była u szczytu swej krótkiej, lecz błyskotliwej kariery za życia Jana Krotoskiego, wojewody inowrocławskiego, którego ojciec – Andrzej Krotoski, kasztelan inowrocławski i kowalski posiadał bardzo rozległe dobra ziemskie zarówno w Wielkopolsce, jak i na Kujawach powiększone przez samego Jana podczas jego publicznej kariery, a obejmujące liczne wsie, folwarki, lasy, młyny oraz miasta: Łobżenicę (wykupioną od Łobżeńskich jeszcze pod koniec XV wieku), Barcin i Pakość.