240px|thumb|Buntownicy w Cattaro, 1918 r. Bunt w Cattaro – bunt marynarzy Cesarsko-Królewskiej Marynarki Wojennej stacjonującej w adriatyckim porcie Cattaro (dziś Kotor), mający miejsce w dniach 1–3 lutego 1918 roku, w schyłkowym okresie I wojny światowej.

Historia Z początkiem 1918 roku marynarze Cesarsko-Królewskiej Marynarki Wojennej (niem. Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine) cierpieli na niedostatek podstawowych produktów – żywności i odzieży. Okręty stały bezczynnie w porcie Cattaro w Zatoce Kotorskiej, a zachowanie ich załóg nie przystawało żołnierzom marynarki. Dowództwo przez długi okres tolerowało taki stan rzeczy, by w końcu wprowadzić ciężkie kary dyscyplinarne.

W październiku 1917 roku czescy i słoweńscy marynarze zamknęli swoich dowódców w kabinach torpedowców, które następnie poddali Włochom. 10 grudnia 1917 roku Włosi przedarli się przez linie obronne i zatopili w porcie SMS „Wien”.