SM UC-91 – niemiecki okręt podwodny (podwodny stawiacz min) z okresu I wojny światowej, jedna z 25 ukończonych jednostek typu UC III. Zwodowany 19 stycznia 1918 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 31 lipca 1918 roku. 5 września 1918 roku U-Boot zatonął na Bałtyku po kolizji z niemieckim parowcem „Alexandra Woermann”, a następnie został podniesiony i powrócił do służby. Po podpisaniu rozejmu w Compiègne UC-91 został poddany Brytyjczykom, lecz zatonął 10 lutego 1919 roku na Morzu Północnym w drodze do brytyjskiego portu.
Projekt i budowa Podwodne stawiacze min typu UC III były lekko ulepszoną wersją swoich poprzedników (typu UC II), zaprojektowaną w celu uzupełnienia wojennych strat tych ostatnich i likwidacji wad zauważonych podczas eksploatacji. Powiększono minimalnie wymiary, wyporność i moc układu napędowego, zwiększono liczbę członków załogi, zainstalowano działo pokładowe o większym kalibrze (10,5 cm), zwiększono maksymalną głębokość zanurzenia do 75 metrów, skrócono czas alarmowego zanurzenia do 15 sekund, zmniejszono natomiast ilość przewożonych min do 14 sztuk.