Kaplica pałacu arcybiskupiego w Rawennie (wł. Cappella del Palazzo Arcivescovile, znana także jako kaplica św. Andrzeja – Cappella di Sant’Andrea) – kaplica w pałacu arcybiskupów Rawenny, zbudowana przez biskupa Piotra II, sprawującego swój urząd w latach 494–519. Wchodzi w skład zespołu Zabytki wczesnochrześcijańskie w Rawennie, który został w 1996 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jest jedynym przykładem wczesnochrześcijańskiej kaplicy arcybiskupiej, która przetrwała w stanie nienaruszonym do dziś; jest również jedynym katolickim dziełem architektonicznym, wzniesionym w czasach panowania Teodoryka, kiedy dominującym kultem był arianizm.
Historia i architektura Rezydencja biskupów (od 546 roku arcybiskupów) Rawenny została zbudowana przez biskupa Ursusa na przełomie IV i V wieku razem z bazyliką Ursiana (dzisiejsza katedra) i baptysterium.
Kaplicę w rezydencji zbudował biskup Piotr II (494–519) za panowania Teodoryka, kiedy dominującym kultem był arianizm, przeznaczając ją na prywatne oratorium biskupów katolickich. Pierwotnie dedykowana Chrystusowi, później została poświęcona św. Andrzejowi, którego relikwie zostały przywiezione z Konstantynopola do Rawenny w połowie VI wieku.