20 marca 1941 roku w kanale La Manche nieopodal Falmouth „Cieszyn” został zaatakowany przez dwa samoloty niemieckie i zatopiony. Mrozowicki został wówczas ranny, ale zdołał się uratować. Po rekonwalescencji został zaokrętowany na s/s „Lublin”. W 1942 roku uzyskał dyplom kapitana żeglugi wielkiej i w tymże roku rozpoczął służbę na stanowisku starszego oficera na statku m/s „Morska Wola”, który pełnił służbę w konwojach atlantyckich. Za udział w tych konwojach został odznaczony przez władze brytyjskie Atlantic Star. W połowie 1943 roku został zaokrętowany w Londynie, jako starszy oficer, na nowo nabyty przez armatora Gdynia-Ameryka Linie Żeglugowe, statek s/s „Białystok”, który wziął udział we wrześniu 1943 roku w wyzwoleniu Włoch, za co został odznaczony Italy Star. Następnie w 1944 r. objął stanowisko starszego oficera na statku s/s „Tobruk” (typu Empire), eksploatowanym przez armatora Gdynia–Ameryka Linie Żeglugowe (GAL) pod dowództwem kpt. ż.w. Adama Fiedorowicza, na którym brał udział w drugim rzucie transportu wojsk w ramach operacji desantowej w południowej Francji (operacja „Dragoon”). Za swój udział w wojnie na morzu został odznaczony przez emigracyjne władze polskie czterokrotnie Medalem Morskim Polskiej Marynarki Handlowej oraz przez władze brytyjskie: War Medal 1939–1945 i 1939–1945 StarMirosław Azembski, Mój kapitan.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Mrozowicki (1910–1972) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.