Geografia Kilauea Point NWR wyznaczono na półksiężycowatym obszarze obejmującym dwa półwyspy – Mokolea Point na wschodzie i Kilauea Point na zachodzie. Rezerwat leży na północnym skraju Kaua‘i, blisko 3,2 km (2 mile) na północ od Kilauea. Obydwa półwyspy są połączone stromymi skalnymi urwiskami. Sięgają 173 m n.p.m. (Crater Hill). Stanowią pozostałość otworu erupcyjnego po wulkanach, z których ostatni wybuch miał miejsce 250–500 tys. lat temu. W Kilauea Point NWR można wyróżnić kilka typów środowisk: plaże, klify, zakrzewienia, las pieprzu brazylijskiego (Schinus terebinthifolius), lasy grabu amerykańskiego (Carpinus caroliniana), tereny trawiaste i przekształcone przez człowieka. Rdzenna roślinność porasta teren rezerwatu głównie u wybrzeża i w miejscach nawietrznych. Większość obszaru rezerwatu zajęta jest roślinnością obcą, w szczególności tą uprawną na Kilauea Point, gdzie skupia się większość odwiedzających rezerwat. Podczas jednego z badań stwierdzono na terenie rezerwatu rośliny 206 gatunków, z czego 54 (26%) było rdzenne, zaś 152 (74%) – obcego pochodzenia. Spośród rdzennych gatunków roślin nieco ponad połowę (54%) stanowiły endemity. W sezonie zimowym o wybrzeże na terenie rezerwatu rozbijają się duże fale osiągające do 15 m wysokości.