15 stycznia 1945, na trzy dni przed zajęciem Krakowa przez Armię Czerwoną, oddziały SS i Gestapo rozstrzelały 79 mieszkańców Dąbia (głównie cywilów i partyzantów AK i AL). Wśród ofiar znalazło się 16 członków i sportowców Dąbskiego KS (m.in. Mieczysław Koprowski, Julian Trynka, Marian Solarz, Stanisław Wątorski, Kazimierz Kumela). Upamiętnia ich pomnik odsłonięty w 1971 obok obecnej siedziby klubu na ul. Dąbskiej 1a.
Po II wojnie światowej mały|Stadion Dąbskiego KS (październik 2023) 16 lipca 1945 zainaugurowano nowe boisko Dąbskiego przy ulicy Kosynierów dwumeczem Wieczysta–Grzegórzecki i Dąbski–Nadwiślan. Po reformie sportu na wzór radziecki Dąbski zmienił nazwę na ZS Spójnia (od grudnia 1954 Sparta Kraków lub Sparta Dąbski Kraków) i do lat 50. występował głównie w klasie A (którą wygrał w 1950) i III lidze, do której awansował w 1952. W sezonie 1955 III ligi Dąbski rywalizował o awans z Włókniarzem Andrychów (późniejszy Beskid) i zakończył sezon z równą liczbą punktów (37), lepszym bilansem bramkowym i bezpośrednim. Mimo tego i wygranego 2:0 dodatkowego meczu z Beskidem, Główny Komitet Kultury Fizycznej awansował piłkarzy z Andrychowa do baraży o II ligę. Na trzecim poziomie rozgrywkowym (w III lidze i klasie okręgowej) Dąbski występował do końca sezonu 1960/61, łącznie przez dziewięć sezonów.