Osiadł w majątku brata Aleksandra w Wiljanowie pod Werkami. Wspólnie z Marianem Czapskim, Jakubem Gieysztorem i Sewerynem Romerem tworzył ustawy Towarzystwa Kredytowego w Wilnie. Działał w organizacjach konspiracyjnych i organizacji powstańczej. W czasie powstania styczniowego był sekretarzem wydziału zarządzającego prowincjami Litwy. We wrześniu 1863 został aresztowany i osadzony na półtora roku w twierdzy dyneburskiej. Dzięki staraniom wpływowych przyjaciół został wypuszczony z więzienia.
Dzierżawił majątek Werki i pracował przy budowie kolei lipaworomeńskiej. Był założycielem kasy pożyczkowo–oszczędnościowej w Werkach – pierwszej takiej kasy na Litwie. Zasiadał w radzie miejskiej Wilna. Organizował pomoc dla najuboższych i sierot w Werkach i Wilnie. Prowadził korespondencję z Rafałem Kalinowskim. Zmarł 8 października 1911 w Wilnie.
Rodzina Miał dwóch synów: generała Wojciecha Stanisława oraz Marszałka Seniora i posła na Sejm Litwy Środkowej Jana Marcina. Jego wnukami byli: kawaler orderu Virtuti Militari pułkownik Tadeusz Falewicz oraz żołnierz AK i NSZ Kazimierz