oraz wybudował kinoteatr „Palace”, równocześnie kontynuował karierę aktorską.
W 1922 założył wytwórnię „Kaden-Film”; przedsiębiorstwo szybko upadło, a Danny Kaden skupił się na organizowaniu polskiego środowiska filmowego i jego struktur. Należał do grupy założycieli Polskiego Związku Przemysłowców Filmowych, którego był działaczem i gdzie zasiadał w zarządzie. Od 1935 był współwłaścicielem i dyrektorem „Atelier i Laboratorium Sfinks”Izabela Żukowska, Faustyna Toeplitz-Cieślak: Sfinks – wizjonerzy i skandaliści kina: Prószyński i S-ka, 2016. ., wybuch wojny zakończył działalność firmy.
20 października 1940 zmuszono go, aby z żoną przeniósł się do getta, gdzie zmarł lub zginął w 1942 roku.
Filmografia Reżyser 1913: 3 × 3 = 1 1913: Das Geheimnis des Hauses 69 1913: Der Ersatzreservist 1913: Die verhängnisvolle Visitenkarte 1913: Freibadfolgen 1913: Gestörte Freunde 1913: Marga, Lebensbild aus Künstlerkreisen 1913: Max, das unbewußte Genie 1913: Nicht um eine Million 1913: Tangozauber 1913: Verbrecher aus verlorener Ehe 1913: Wenn die Taxe springt 1913: Zwei Tage im Paradies 1914: 40 Jahre in der Sekunde 1914: Aber Nunek, die Hosen! 1914: Das Ende einer Liebe 1914: Das zweite Ich 1914: Der Hut meiner Frau 1914: Der kurierte Schuhfreier 1914: Der Mann ohne Herz 1914: Der schlauste Kerl im Regiment 1914: