Gerast wyjaśnia, że zgodnie z tym, czego dowiedział się od Amaranty, Dafnis była zakochana w Klarimondzie. Nieporozumienie się wyjaśnia. Floram prosi Dafnis o wybaczenie winy swej służącej. Gerast spieszy się do swej przyszłej młodej żony. Amaranta zostaje na lodzie, ma tylko nadzieję, że stary Gerast pożałuje swych niewczesnych zapałów.
Analiza Subretka obnaża brzydotę mieszczańskich transakcji matrymonialnych. Jej bohaterka, Amaranta, panna z dobrego domu, która z powodu ubóstwa musiała się zgodzić na służbę w bogatszym domu, szybko odkrywa, że obydwaj jej adoratorzy szukają korzystniejszego ożenku z jej panią i starają się przekazać sobie nawzajem przedmiot swych pozornych zabiegów. Kiedy ostatecznie ojciec jej pani odda rękę córki w zamian za rękę młodej i ładnej siostry Florama, Amaranta pozostanie na lodzie. Upokorzona przeklina otoczenie, a szczególnie kochliwego starca i życzy jego małżonce gacha.
Amaranta różni się od konwencjonalnych postaci służących. Kieruje się własnym interesem, który nie pokrywa się z interesami jej chlebodawców. Nie łączy zakochanych, raczej usiłuje pokrzyżować ich plany i odbić dziedziczce jej kochanka, by samej wydać się za niego. Jest niezależną bohaterką, a nie tylko echem cudzych myśli.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Pierre’a Corneille’a