Misja chrystianizacyjna z 997 roku była organizowana przez norweskiego króla Olafa Tryggvassona.
Ustanowienie chrześcijaństwa religią panującą Pomimo działalności misjonarskiej na terenie Islandii większość ludzi nadal było politeistami, ale niektórzy osadnicy przyjęli chrzest. W tym samym czasie praktyki chrześcijańskie rozprzestrzeniały się w innych krajach skandynawskich o wiele szybciej. Przed 1000 rokiem podejmowano próby rozprzestrzeniania chrześcijaństwa na Islandię z różnym skutkiem, ale pomimo to praktyki politeistyczne wciąż były powszechne wśród mieszkańców tej wyspy. W lecie 1000 młodemu społeczeństwu Islandii zagroził chaos. Członkowie Althingu (parlamentu islandzkiego) podzielili się na frakcję pogańską oraz chrześcijańską. Obie strony odmówiły uznania praw przeciwnego stronnictwa. Strony konfliktu zgodziły się, aby Þorgeir Ljósvetningagoði, kapłan, wódz oraz przewodniczący Althingu, podjął decyzję o ustanowieniu jednej religii panującej. Dwa dni później Þorgeir Ljósvetningagoði udał się do Lögberga (miejsca obrad Althingu), gdzie publicznie ogłosił, że Islandczycy powinni stać się chrześcijanami. Uznał też prawo politeistów do praktykowania ich religii w ukryciu.