Potencjał hydroenergetyczny Islandii oszacowano na 184 TWh/rok, z czego wykorzystywanie 40 TWh/rok jest ekonomicznie opłacalne. Biorąc pod uwagę roczną produkcję energii elektrycznej pochodzącej z hydroelektrowni na Islandii, która wynosi 13,8 TWh (2017), wykorzystywane jest około 1/3 opłacalnego potencjału energetycznego.
Historia Pierwszą elektrownię wodną na Islandii otwarto w 1904 roku. Znajdowała się w okolicach Reykjavíku i miała moc 9 kW. Kolejną hydroelektrownię o nazwie Fjarðarselsvirkjun otwarto w 1913 roku, natomiast w roku 1921 do użytku została oddana elektrownia w Seyðisfjörður o mocy 1 MW.
Kolejne inwestycje w hydroenergetykę nastąpiły w latach 50. XX wieku. Na rzece Sog otwarto dwie elektrownie w 1953 roku o mocy 31 MW i w 1959 roku o mocy 26,4 MW. Należały one częściowo do rządu Islandii i były pierwszymi inwestycjami energetycznymi w kraju z myślą o przemyśle.
W 1965 roku rząd wspólnie z urzędem miasta Reykjavík założył spółkę energetyczną Landsvirkjun. W 1969 roku wspólnie wybudowali elektrownię o mocy 210 MW na rzece Þjórsá, która była szczególnie ważna dla powstającego wówczas w południowo-wschodniej Islandii przemysłu wydobycia i produkcji aluminium.