Pozostałością po tej interwencji są ślady prymitywnych arkad wejściowych w ścianach zewnętrznych i wewnętrznych.
Wnętrze Kościół, mający wymiary około 26,40 × 17 m, zachował, pomimo licznych przebudów i modernizacji, wnętrze zbliżone do pierwotnego, z tradycyjnym podziałem na trzy nawy z dużymi oknami, zamkniętymi półokrągłymi łukami, kolumnami z kapitelami i głowicami nasadnikowymi z czasów Teodoryka Wielkiego i poligonalnie zamkniętą apsydą.
Starożytne mozaiki, które pierwotnie zdobiły apsydę, nie zachowały się. Pod koniec I połowy XVI wieku nawa główna została przekryta pozłacanym stropem kasetonowym, który przesłonił więźbę dachową. Wewnątrz wyróżnia się ambona z greckiego marmuru, datowana na VI wiek, obustronnie zdobiona; na jej częściach bocznych znajdują się krzyże na globie, podczas gdy wypukłą część środkową tworzą trzy edykuły, przedzielone spiralnie żłobionymi kolumienkami, ozdobione ornamentem muszlowym i zwieńczone tympanonami.
W związku z użytkowaniem budynku przez parafię prawosławną do jego wnętrza wstawiono współczesny jednorzędowy ikonostas.
Zobacz też Baptysterium Arian
Przypisy
Spirito Santo Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Ducha Świętego Kategoria:Architektura wczesnochrześcijańska Kategoria:Cerkwie we Włoszech Kategoria:Cerkwie Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego Kategoria:Eparchia Włoch