Piotr Pawłowicz Zwierkow (ros. Пётр Павлович Зверьков, ur. w miejscowości Czułkowka k. Doniecka, zm. 9 maja 1951 w Kraju Nadmorskim) – radziecki lotnik wojskowy, major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1946).
Życiorys W 1933 skończył szkołę przemysłu górniczego, po czym pracował jako elektroślusarz w kopalni, od marca 1936 do października 1937 odbywał służbę wojskową w 13 Lotniczej Brygadzie Specjalnego Przeznaczenia w Kijowskim Okręgu Wojskowym, po powrocie z armii wrócił do pracy w kopalni. W 1938 ukończył aeroklub w Makiejewce.
Od listopada 1938 ponownie służył w armii, w 1940 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Ługańsku i 1940–1942 był lotnikiem-instruktorem w wojskowej szkole pilotów. Od stycznia 1943 do maja 1945 uczestniczył w wojnie z Niemcami, kolejno jako lotnik, dowódca klucza, zastępca dowódcy eskadry i zastępca dowódcy 41 pułku lotnictwa szturmowego 198 Dywizji Lotnictwa Szturmowego 6 Korpusu Lotnictwa Szturmowego 16 Armii Powietrznej Frontu Centralnego, Briańskiego i 1 Frontu Białoruskiego w stopniu kapitana. Uczestniczył w bitwie pod Kurskiem, wyzwalaniu Białorusi i zajmowaniu Polski oraz operacji berlińskiej, wykonał 106 lotów bojowych Iłem-2, w walkach powietrznych strącając osobiście i w grupie 8 samolotów wroga.