dowodził Kubańską Brygadą Płastuńską, częścią 2 dywizji Armii Ochotniczej, natomiast od listopada tego samego roku do lutego 1919 r. dowodził 1 wydzieloną Kubańską Brygadą Płastuńską. Od lutego 1919 r. do czerwca tego samego roku dowodził brygadą w 5 dywizji Sił Zbrojnych Południa Rosji, następnie dowódcą brygady w 4 dywizji. 14 maja 1919 r. otrzymał awans na generała majora, w sierpniu tego samego roku mianowano go dowódcą 4 dywizji. W czerwcu 1919 r. brał udział w walkach o Krym, desancie pod Koktebelem i likwidacji Krymskiej Socjalistycznej Republiki RadzieckiejA. Szyrokorad, Riewolucija i grażdanskaja wojna w Krymu, Wiecze, Moskwa 2017, , s. 91..
W grudniu 1919 r. został dowódcą 3 Korpusu Armijnego. Dowódca białych sił Noworosji gen. Nikołaj Szylling powierzył mu najlepsze jednostki, jakimi dysponował, dla obrony Półwyspu Krymskiego przed nowym natarciem Armii CzerwonejP. Kenez, Red Advance..., s. 236.. Na przełomie 1919 i 1920 r. Słaszczow na czele 5 tys. żołnierzyP. Kenez, Red Advance..., s. 253. z powodzeniem odpierał ataki 14 ArmiiP. Kenez, Red Advance..., s. 237. Armii Czerwonej na KrymJ. D. Smele, The "Russian"..., s. 53. oraz atak partyzantów Nestora MachnyJ. D. Smele, The "Russian"..., s. 135.. W marcu 1920 r. Słaszczow rozważał siłowe odsunięcie Denikina od dowodzenia Siłami Zbrojnymi Południa RosjiP.