thumb|350px|Skleryty skrzydłowe. tg: tegula, Humeral plate: płytka humeralna, First Axillary: pierwszy skleryt aksillarny, Second Axillary: drugi skleryt aksillarny, Third Axillary: trzeci skleryt aksillarny, Fourth Axillary: czwarty skleryt aksillarny, bf: bazalny fałd skrzydła, Proximal plate: przednia płytka medialna, Distal plate: tylna płytka medialna, ANP: przedni wyrostek notalny tergitu, PNP: tylny wyrostek notalny tergitu, axillary cord: costula tendinis, Vannus: pole analne, C: żyłka kostalna, Sc: żyłka subkostalna, R: żyłka radialna, M: żyłka medialna, Cu: żyłka kubitalna, PCu: żyłka postkubitalna, A: żyłki analne, JA: żyłki jugalne. Skleryty aksillarne () – zespół sklerytów w nasadowej części skrzydła owadów, odpowiedzialny za jego stawowe połączenie z tułowiem.
Skleryty aksillarne należą do sklerytów skrzydłowych położonych w polu aksillarnym () skrzydła. Łączą się one z pleurami śródtułowia (skrzydła I pary) i zatułowia (skrzydła II pary) za pomocą mięśni aksillarnych (). U jętek skleryty te są słabo zaznaczone i zróżnicowane, choć swym układem nawiązują do tych u nowoskrzydłych. U ważek skleryty aksillarne zastąpione są dużą, pojedynczą płytką aksillarną. Typowo wykształcone trzy lub cztery skleryty aksillarne występują w infragromadzie nowoskrzydłych, u których biorą udział m.in.