Władysław Marian Marynowicz (ur. 12 sierpnia 1920 w Busku, zm. 30 marca 1977 w Londynie) – polski oficer, fotografik, wykładowca.
Życiorys Urodził się 12 sierpnia 1920Karolina Grodziska: Polskie groby na cmentarzach Londynu, wyd. PAU, Kraków 1995, s. 350. w Busku. Podczas II wojny światowej był więziony w sowieckich łagrach. Po uwolnieniu opuścił ZSRR wraz z armią gen. Andersa i był oficerem w szeregach 2 Korpusu Polskiego, służąc w czasie kampanii włoskiej, w tym w bitwie o Monte Cassino. Po wojnie przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. 17 lipca 1956 został naturalizowany w Wielkiej Brytanii.
Od młodości interesował się fotografią. Na emigracji został cenionym fotografikiem o sporym dorobku. Wykładał fotografikę w dziale portretów i mody uczelni Ealing Technical College w Londynie. We współpracy ze swoim studentem Eugeniuszem Kokosińskim, odkrył proces posteryzacji, pozwalający na wykonywanie kolorowych zdjęć z czarno-białych negatywów. Był inicjatorem powstania Klubu Fotograficznego Polskiej YMCA w Londynie w 1950, później przekształconego w Stowarzyszenie Fotografików Polskich, którego był działaczem i przez wiele lat prezesem. Należał do Royal Photographic Society, Institute of Incorporated Photographera, Europejskiej Federacji Fotografów (EFIAP). Był członkiem honorowym salonu „Bordeaux”.