Przez następne lata miejscowi posiadacze ziemscy praktycznie rządzili samodzielnie w stanie, który tylko formalnie podlegał rządowi federalnemu.
W czasie walk o władzę pomiędzy stronnictwami liberałów i konserwatystów wojska brytyjskie i amerykańskie próbowały opanować miasto Mazatlán dla rzekomej obrony interesów obcokrajowców w Meksyku. Elita z Sinaloi popierała konserwatystów w ich walce przeciwko Benito Juárezowi. Po rozpoczęciu interwencji francuskiej w latach 60. stan był okupowany przez wojska wierne narzuconemu cesarzowi Maksymilianowi I. W 1867 r. Francuzi zostali pokonani, a Sinaloa opanowana przez oddziały federalne wierne Juarezowi.
W okresie tzw. porfiriatu (1876–1910) stan rozwinął się pod względem gospodarczym, ale niewielka liczba ludności ograniczała dalszy rozwój. W czasie rewolucji meksykańskiej Sinaloa była chwilowo okupowana przez Pancho Villę.
W roku 1917 armia federalna z powrotem opanowała stan. Po zakończeniu rewolucji pewne konflikty wywołała reforma rolna, którą poparła rządząca autorytarnie partia PRI. Uderzała ona w duże gospodarstwa rolne, jednakże rzadkie zaludnienie zapobiegło dalszej eskalacji sporów z właścicielami ziemskimi.