Matriona Siemionowna Nieczeporczukowa (; ur. 3 kwietnia 1924 we wsi Wołczyj Jar w rejonie bałaklijskim w obwodzie charkowskim, zm. 22 marca 2017 w Stawropolu) – instruktorka sanitarna kompanii sanitarnej 100 gwardyjskiego pułku piechoty w składzie 35 GwDS Armii Czerwonej.

Życiorys Urodziła się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Ukończyła szkołę pielęgniarek-akuszerek w Bałakliji, pracowała jako pielęgniarka w rejonowym szpitalu, od kwietnia 1943 służyła jako sanitariuszka w Armii Czerwonej na froncie wojny z Niemcami. Była instruktorką sanitarną kompanii sanitarnej 100 gwardyjskiego pułku piechoty w składzie 35 GwDS w składzie 8 Gwardyjskiej Armii 1 Frontu Białoruskiego, 1 sierpnia 1944 uczestniczyła w forsowaniu Wisły przez Armię Czerwoną w rejonie miejscowości Grzybów, udzielając pomocy 26 rannym żołnierzom.

Podczas walk o Magnuszew w sierpniu 1944 wyniosła z pola walki rannego oficera i ewakuowała go na tyły, za co została odznaczona Orderem Sławy III klasy (11 sierpnia 1944). Od stycznia do marca 1945 brała udział w ewakuowaniu rannych i udzielaniu im pomocy medycznej podczas operacji wiślańsko-odrzańskiej, za co 13 kwietnia 1945 odznaczono ją Orderem Sławy II klasy.