Osadnictwo i infrastruktura Dostęp do jeziora możliwy jest dzięki (utwardzonym asfaltem) drogom nr 353 (w pobliże zatoki Vatsnbotn) i 354 (w pobliże ujścia do Hestlækur), skręcając w nie z drogi nr 35. Zabudowa koncentruje się między zatoką Vatsnbotn i rzeką Hvítá oraz w Sólheimar – miasteczku o gęstej zabudowie, oddalonym od jeziora o 3 km ku północy. Pojedyncze gospodarstwa znajdują się w okolicy dróg dojazdowych. Zabudowania takie często oddzielają kilkukilometrowe połacie torfowisk, a sama góra Hestfjall jest ich pozbawiona.
Większość terenów wykorzystywanych jest do wypasu zwierząt. W sąsiedztwie zatoki Austurvík i półwyspu Austurnes znajdują się największe obszary upraw rolnych, przy czym po południowej stronie tejże zatoki, są to uprawy nie łączące się z wypasem zwierząt. Mniejsze obszary rolne znajdują się w pobliżu dolnego odcinka Krakalækur i na wybrzeżu w okolicy wyspy Galtarhólmi.