Lekcje religii odbywały się tam do czasu wybuchu I wojny światowej, kiedy dojazdy księdza zostały uniemożliwione przez działania wojenne.
Według Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z 1921 Lednicę Niemiecką zamieszkiwało 115 osób wyznania ewangelickiego.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości filiał wraz z parafią macierzystą w Krakowie wszedł w 1922 w skład Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Po podziale parafii krakowskiej w 1923 na zbór polski przynależący do konsystorza warszawskiego i niemiecki, który wszedł w skład Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego i Helweckiego Wyznania w Małopolsce, filia w Lednicy pozostała częścią parafii polskiej. W 1923 zbór lednicki liczył około 100 członków. Parafia krakowska utrzymywała kontakty z parafiami senioratu cieszyńskiego, a także polskimi wiernymi w Nowym Sączu, Jarosławiu oraz Lwowie, a ze strony filiału w działalność tę włączał się w szczególności dr Konrad Uhl.