mały|200px|Nagrobek Mieczysława Ludwika Potockiego na Cmentarzu Łyczakowskim Mieczysław Ludwik Potocki herbu Lubicz (ur. 1810 we Lwowie, zm. 31 stycznia 1878 tamże) – polski ziemianin, powstaniec listopadowy, organizator urzędu konserwatorskiego w Galicji Wschodniej, członek Stanów Galicyjskich.
Życiorys Był potomkiem dawnego rodu pochodzącego z województwa bracławskiego. Jego ojcem był Franciszek Xawery z WieniawyWg Słownika geograficznego Królestwa Polskiego Wieniawa al. Winiawa – grupa domów i folwark we wsi Miłoszowice; zob. PotockiRocznik szlachty polskiej, t. I, Lwów 1881, s. 534, tu błędna data śmierci Franciszka Ksawerego Potockiego w 1827 roku., radca stanu, prezes prokuratorii Królestwa Polskiego kongresowego, członek Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, matką zaś Marianna z Czerwińskich, pisarzówna nowogródzka.
Studiował prawo i administrację na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. Uczestniczył w powstaniu listopadowym (został odznaczony orderem Virtuti Militari). Po pobycie zagranicą osiadł w swoim majątku we wsi Kociubińczyki.