Banknoty Banku Emisyjnego w Polsce – banknoty emitowane w okresie Generalnego Gubernatorstwa przez Bank Emisyjny w Polsce w dwóch seriach – z 1940 i 1941 r.
Historia emisji banknotów Banku Emisyjnego w Polsce Bank Emisyjny w Polsce, jako nowa instytucja emisyjna Generalnego Gubernatorstwa, został powołany w Krakowie zarządzeniem Hansa Franka z 15 grudnia 1939 r. Bank ten wprowadził na terenie GG walutę okupacyjną pod tradycyjną nazwą złotego (Zloty) podzielonego na 100 groszy (Groschen). W ciągu ponad pięcioletniej historii Generalnego Gubernatorstwa pojawiły się dwie emisje banknotów:
pierwsza, z datą 1 marca 1940 r., wprowadzana do obiegu od 27 marca 1940 r. (wg innych źródeł od 8 kwietnia 1940 r.), obejmująca pełny zestaw nominałów, a więc: 1 złoty 2 złote 5 złotych 10 złotych 20 złotych 50 złotych 100 złotych 500 złotych.
druga, z datą 1 sierpnia 1941 r., na którą składały się tylko wybrane nominały, w tym istotnie zmodyfikowany banknot stuzłotowy: 1 złoty 2 złote 5 złotych 50 złotych (wprowadzony w październiku 1942 r.) 100 złotych (wprowadzony w maju 1944 r.).