Piotr Adamowicz Lewicki, Piotr Adamawicz Lawicki (ros. Петр Адамович Левицкий, biał. Пётр Адамавіч Лявіцкі, ur. 26 sierpnia 1906 we wsi Łozowoje w guberni mińskiej, zm. 24 listopada 1977) – radziecki działacz partyjny i państwowy.

Życiorys W 1925 został przewodniczącym lipieńskiej rady wiejskiej w rejonie osipowickim (do 1926), 1928-1930 odbywał służbę wojskową w Armii Czerwonej, w 1930 został członkiem WKP(b). W 1936 ukończył Moskiewską Akademię Rolniczą i został dyrektorem technikum rolniczego w Marinie Horce, 1939-1940 kierował Wydziałem Rolnym Komitetu Obwodowego Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi (KP(b)B) w Mińsku, a od 1940 do stycznia 1941 był II sekretarzem tego komitetu, jednocześnie od 20 maja 1940 do 15 lutego 1949 wchodził w skład KC KP(b)B. Od stycznia 1941 do września 1944 nominalnie był I sekretarzem Poleskiego Komitetu Obwodowego KP(b)B (Polesie znajdowało się wówczas pod niemiecką okupacją), jednocześnie od października 1941 do listopada 1942 był III sekretarzem Ałtajskiego Komitetu Krajowego WKP(b), od listopada 1942 do 1943 organizatorem odpowiedzialnym Zarządu Kadr KC WKP(b), a 1943-1944 członkiem Rady Wojennej 61 Armii dowodzonej przez gen. Pawła Biełowa.