Jeszcze w 1810 roku Carl Gustav Carus (niemiecki lekarz, malarz i filozof, przyjaciel Goethego) był zaskoczony widokiem szczątków staroegipskich budowli – zawołał z zachwytem:
Zamieszczony w Dziejach opis staroegipskiej medycyny został częściowo potwierdzony dopiero w XIX wieku, dzięki nowym technikom badawczym, m.in. w wyniku badań mumii faraonów po opanowaniu technik bakteriologicznych, rtg i in. Spośród licznych egiptologów zasłużonych dla historii medycyny, są wymieniani m.in.: (1859−1917) – angielsko-niemiecki patolog, bakteriolog zafascynowany wynikami prac Pasteura i Miecznikowa, pionier nowoczesnej paleopatologii Grafton Elliot Smith (1871–1937) – brytyjsko-australijski lekarz, anatom, antropolog i Egiptologia, zafascynowany możliwościami rentgenowskich badań mumii faraonów Douglas Erith Derry (1874–1961) – profesor anatomii na Uniwersytecie w Kairze, zajmujący się archeologią i antropologią Doliny Nilu;