thumb|240px|Flaga Ligi Wyzwolenia Buraku thumb|240px|Centrala Ligi w Tokio ) – rdzennie japońska grupa społecznaW okresie Edo (1603–1868) shōgun Iemitsu Tokugawa (1604–1651) wprowadził rygorystyczny podział społeczeństwa na cztery klasy: (1) wojowników (samurajów), obejmującą grupę od daimyō do rōninów, (2) chłopów, (3) rzemieślników i artystów, (4) kupców. (podkasta), która wyłoniła się w XVI wieku z kast ludzi zdegradowanych – etaEta → dosł.: „obfitość brudu, skalania”, grupa najniższej kategorii japońskiego systemu społecznego w okresie Edo. (ludzi, których praca zazwyczaj polegała na zajmowaniu się zwłokami ludzi lub zwierząt) i hinin1. Hinin → buddyjski termin oznaczający: „nie-człowiek, nie-ludzie”;2. rodzaj buddyjskich bóstw opiekuńczych czasami przedstawianych jako wojownicy-demony, yasha, akki;3. w okresie Edo osoba niskiej kategorii, wykonująca posługi na miejscu egzekucji. (np. byłych więźniów, włóczęgów, żebraków, wyrzutków), czy osób uprawiających zawody – według shintō i buddyzmu – „nieczyste”: ubój, garbarstwo, wytwarzanie skórMirosława Cylkowska-Nowak, Marginalizacja i wykluczenie niektórych mniejszości w społeczeństwie japońskim.