Wilhelm Czarnecki (ur. w Androszówce k. Żytomierza, zm. 9 czerwca 1941 w Kutnie) – rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Po maturze i studiach w Dublanach w 1908 roku wstąpił do wojska rosyjskiego jako ochotnik do 9 Pułku Huzarów Kijowskich. Przez stopnie chorążego, korneta, porucznika i po ukończeniu Szkoły Jazdy w Nowoczerkasku został awansowany na sztabs-rotmistrza. Był ranny w nogę, pachwinę i kontuzjowany. Do Wojska Polskiego wstąpił w 1919 roku. Przyjęty do szwadronu zapasowego 4 Pułku Ułanów, potem do 2 Pułku Ułanów, ostatecznie przeniesiony do 26 Pułku Ułanów. Zwolniony ze stałej służby w 1925 roku. Osiadł w Sójkach koło Kutna, był w rezerwowej kadrze oficerskiej 4 Pułku Strzelców Konnych w Płocku (brak danych w aktach Centralnego Archiwum Wojskowego). W czasie okupacji hitlerowskiej działał w Związku Walki Zbrojnej kryptonim "Karol" w Okręgu Łódź Armii Krajowej - kryptonim "Barka" na kutnowskim węźle kolejowym.