Kształt karapaksu w widoku od góry jest gruszkowaty, najszerszy na wysokości bioder II pary odnóży. W widoku bocznym region oczny leży wyżej niż tył części głowowej. Barwa karapaksu jest ciemnobrązowa z ostro odgraniczonym obszarem jasnego, lekko zesklerotyzowanego oskórka wokół pedicela. Na chetotaksję karapaksu składają się rozproszone szczecinki w regionie ocznym oraz dwie długie i cienkie szczecinki wzdłuż linii środkowej części głowowej. Ośmioro oczu ustawionych jest w dwóch rzędach. W widoku od góry oczy przednio-środkowe leżą bardziej z przodu niż przednio-boczne, tylno-środkowe bardziej z przodu niż tylno-boczne. W widoku od przodu oczy przednio-boczne leżą niżej niż przednio-środkowe, a tylno-boczne niżej niż tylno-środkowe. Oczy pary tylno-bocznej stykają się z tymi przednio-bocznej. Oczy pary przednio-środkowej są koliste i stykają się ze sobą, a oczy pary tylno-środkowej rozstawione są na odległość równą ich średnicy.