Kądziołki przędne występują w liczbie sześciu, z których środkowej i tylnej pary leżą w jednej linii prawie prostej. Wydłużonego stożeczka nie otacza pierścień zesklerotyzowanego oskórka.
Nogogłaszczki samców mają na rzepce apofizę retrolateralną wykształconą w formie skośnej półki. Goleń nogogłaszczka jest w całości przesunięta na przednio-boczną stronę niezmodyfikowanego cymbium. Prostej budowy bulbus ma duży kanał brzeżny, wiodący do osadzonego nasadowo i robiącego około ⅔ obrotu wokół bulubusa embolusa. Narządy rozrodcze samic cechują długie, bocznie skręcone i przemieszone przewody nasienne, na których przedzie umieszczone są szeroko odseparowane spermateki.
Ekologia i występowanie Sofanapis antillanca jest kleptopasożytem pająków sieciowych, przede wszystkim z reliktowych rodzajów Austrochilus (stwierdzone np. u A. forsteri) i Thaida (stwierdzone np. u T. peculiaris), należących do południowoamerykańskiej podrodziny Austrochilinae. Jest to pierwszy poznany kleptopasożytniczy przedstawiciel Anapidae i jedyny znany kleptopasożyt Austrochilidae. Sofanapis nie budują własnych sieci łownych, lecz przebywają w sieciach gospodarzy, przy czym w jednej sieci może przebywać cała ich grupa. Sieci Austrochilinae składają się z lejka i poziomej, jednowarstwowej płaszczyzny łownej.