Powierzchnia tej samej barwy co kapelusz, oprószona lub wyraźnie jedwabista i prążkowana, czasami z białymi strzępkami grzybni u podstawy. Miąższ Bardzo cienki. Zapach mączny, szczególnie podczas cięcia lub po zgnieceniu. Smak mączno-zjełczały. Cechy mikroskopowe Zarodniki (9,5–) 10,0–12,0 (–11,5) × 6,5–8,0 μm, w widoku z boku nieregularnie 5–7-kątne. Podstawki 22–37 × 9–11,5 μm, 4-, rzadko również 2-zarodnikowe, ze sprzążkami. Cystyd brak. Strzępki w skórce kapelusza o szerokości 2–9 μm, ułożone promieniście, czasami tworzące przejście do trichodermy z nabrzmiałymi końcami o szerokości do 15 μm. Błony pigmentowe w komórkach skórki inkrustowane. Strzępki ze sprzążkami, ale tylko w hymenium i subhymenium.
Występowanie i siedlisko Dzwonkówka muszelkowata znana jest głównie w Europie. Jest tutaj szeroko rozprzestrzeniona od Hiszpanii po północne rejony Półwyspu Skandynawskiego. Poza Europą odnotowano jej występowanie w Kalifornii w USA oraz na Nowej Zelandii. Jest rzadka, ale prawdopodobnie często niedostrzegana z powodu niewielkich rozmiarów. Prawdopodobnie występuje na całym świecie w regionach o klimacie umiarkowanym i borealnym. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. na terenie Polski podano 7 stanowisk. Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów.