Wiktor Iljicz Aleksandriuk (ros. Виктор Ильич Александрюк, ur. 30 września 1922 w Kursku, zm. 11 września 1991 tamże) – radziecki lotnik wojskowy, kapitan, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Do 1940 skończył 10 klas szkoły i aeroklub w Kursku, od czerwca 1940 służył w Armii Czerwonej, w czerwcu 1941 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Czuhujewie. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako pilot 13 samodzielnej eskadry lotnictwa myśliwskiego kujbyszewskiego rejonu obrony przeciwlotniczej, biorąc udział m.in. w osłanianiu przez nalotami obiektów w Syzraniu, od maja do października 1942 był pilotem 171 pułku lotnictwa myśliwskiego w tulskim rejonie obrony przeciwlotniczej i na Froncie Briańskim, osłaniając obiekty w obwodzie tulskim i podczas operacji woronesko-woroszyłowgradzkiej. Od grudnia 1942 do maja 1945 był pilotem i dowódcą klucza 19 pułku lotnictwa myśliwskiego (od sierpnia 1944: 176 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego) kolejno na Froncie Woroneskim (grudzień 1942–marzec 1943), 1 Froncie Ukraińskim (styczeń–czerwiec 1944) i 1 Froncie Białoruskim (czerwiec 1944–maj 1945), brał udział w operacji ostrorożsko-rossoszańskiej, woronesko-kastorneńskiej, charkowskiej, proskurowsko-czerniowieckiej, brzesko-lubelskiej, warszawsko-poznańskiej, pomorskiej i berlińskiej. Wykonał ok.