w stanie suchym szarokremowy, w stanie wilgotnym ciemnobrązowy, o żłobkowanym brzegu od prześwitujących blaszek. Blaszki W liczbie 20–50, z międzyblaszkami L = 1-5(–7), rzadkie, dość szerokie, prawie wolne, początkowo jasnokremowe, potem różowe, w końcu różowobrązowe. Ostrza łagodnie nacinane. Trzon O wysokości około 3–7 cm i grubości 2–5 mm, kruchy, walcowaty, rozszerzający się ku podstawie. Powierzchnia szarobrązowa, z podłużnymi białymi włókienkami, zwykle podłużnie rowkowata. U podstawy strzępki grzybni. Miąższ Cienki, o barwie od białawej do szarobrązowej, o zjełczałym zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki o zmiennym kształcie; od prostopadłościennego do gwiaździstego, często ze skrzywioną osią podłużną, czasami także heterodetryczne. Mają rozmiar 8,0–13,0(14,0) × (7,0–) 7,5–11,5(–13,0) μm. Podstawki o rozmiarach 25–40 × 10–16,5 μm, 4–zarodnikowe, ze sprzążkami. Cystyd brak. Radialnie ułożone strzępki w skórce są cylindryczne, mają grubość 6–14 μm, bez sprzążek. Zawierają wewnątrzkomórkowy brązowy pigment. Gatunki podobne Jest wiele podobnych gatunków dzwonkówek. Pewne ich rozpoznanie często możliwe jest tylko poprzez analizę mikroskopową. Dzwonkówka gwiaździstozarodnikowa jako gatunek o szerokim rozprzestrzenieniu wykazuje się dużą zmienności morfologiczną. Wyróżniono wiele jej odmian i form.