Autonomiczność okrętu wynosiła 6 dób.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm Armstrong L/40 i cztery pojedyncze 3-funtowe działa kal. 47 mm Hotchkiss M1885 L/40. Broń torpedową stanowiły trzy pojedyncze wyrzutnie kal. 450 mm (18 cali): jedna stała na dziobie i dwie obracalne na pokładzie
Kanonierka miała stalowy pancerz pokładowy o grubości 1 cala (25,4 mm) oraz opancerzoną , także o grubości 1 cala.
Służba Okręt został przyjęty w skład Armada de Chile w 1896 roku. W 1907 roku kanonierka została sprzedana Ekwadorowi, gdzie wszedł do służby pod nazwą „Libertador Bolivar”. W momencie zakupu prędkość okrętu nie przekraczała 19 węzłów, a w okresie I wojny światowej zmalała ona do 17 węzłów. Jednostkę wycofano ze służby w 1932 roku i następnie złomowano.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chilijskie kanonierki torpedowe Kategoria:Ekwadorskie okręty Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Cammell Laird