thumb|Subkultura kawaii, styl decora thumb|Yumeji Takehisa, 1914 (od lewej: ówczesna kochanka Hikono Kasai, była żona Tamaki Kishi, Yumeji Takehisa) thumb|Yayoi Museum & Takehisa Yumeji Museum w tokijskiej dzielnicy Bunkyō-ku thumb|Sklep Sanrio w kształcie truskawki – przymiotnik w języku japońskim oznaczający: „sympatyczny”, „uroczy”, „czarujący”, „śliczny”, „słodki”, „milutki”. Jednocześnie jest to określenie japońskiego nurtu kulturowego, polegającego na postrzeganiu i tworzeniu świata jako uroczego, słodkiego, ujmującego. Posiada emocjonalny charakter. Odnosi się zarówno do osób, rzeczy, przedmiotów, jak i zjawisk. Można to słowo rozumieć jako cechę, dzięki której dana rzecz jest kochana lub możliwa do kochania. Postrzeganie w sposób kawaii jest skrajnie subiektywne. Może polegać na specyficznym wyglądzie, zachowaniu oraz sposobie wypowiadania się.
Cechy charakterystyczne Cechy estetyki kawaii:
podziw dla rzeczy małych i kruchych, wzbudzanie u odbiorcy wrażliwości, inspiracja kulturą europejską i Zachodem np.