Podrodzina kosmopolityczna. W Polsce reprezentują ją 4 gatunki (zobacz: kwadratnikowate Polski). Spośród nich dwa: czaik jesienny i czaik wiosenny określane są jako prawdopodobnie najpospolitsze i najliczniej występujące pająki przędące koliste sieci łowne w północnej części Europy.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1894 roku przez Eugène’a Simona jako rodzina Metidae. Później jego status został obniżony do rangi podrodziny Metinae w obrębie kwadratnikowatych, a decyzją z 2013 roku jego nazwę zmieniono na Metainae dla uniknięcia homonimii z Metidae – wprowadzoną w 1872 roku nazwą rodziny skorupiaków. Skład taksonomiczny podrodziny czaikowatych znacząco i wielokrotnie zmieniał się na przestrzeni lat. Jednej z ostatnich redefinicji dokonali w 2009 roku Fernando Álvarez-Padilla i współpracownicy zaliczając do niej rodzaje Meta, Metellina, Dolichognatha, Chrysometa i Diphya. W 2018 Robert Kallal i Gustavo Hormiga opublikowali wyniki molekularnej analizy filogenetycznej kwadratnikowatych ze szczególnym uwzględnieniem czaikowatych. Silnie wspierają one monofiletyzm czaikowatych jako obejmujących 4 rodzaje: Meta, Metellina, Dolichognatha i, opisany w tejże pracy, Zhinu, natomiast rodzajów Diphya i Chryometa nie udało się na ich podstawie zaklasyfikować do żadnej z podrodzin.